Relacja z otwarcia ul. płk. Andrzeja Hałacińskiego

Relacja z otwarcia ul. płk. Andrzeja Hałacińskiego

01-07-2013

W poniedziałek, 24 czerwca, w Strefie Aktywności Gospodarczej dokonano symbolicznego otwarcia ulicy płk. Andrzeja Hałacińskiego. W uroczystości uczestniczył jego syn Bogumił, wnuczka Kinga oraz stryjeczny wnuk Marek. Władze miasta reprezentował Burmistrz Adam Najder oraz radni Eugeniusz Zając i Ryszard Majdzik.


Andrzej Tadeusz Hałaciński urodził się 10 XI 1891 r. w Skawinie jako syn urzędnika. Ukończył 6 klas Gimnazjum św. Anny w Krakowie. Jako gimnazjalista był członkiem Związku Walki Czynnej w latach 1908–1909. Następnie uczęszczał do Akademii Handlowej w Krakowie, którą ukończył w 1913 r. Jednocześnie od 1911 r. należał do Drużyn Sokolich, a później także do II Polskiej Drużyny Strzeleckiej w Krakowie. W latach 1913–14 odbył służbę wojskową w 16 pp Landwehry.

Po wybuchu I wojny światowej powołany został do armii austriackiej. Nie stawił się na wezwanie i 6 VIII 1914 r. wstąpił do Legionów Polskich. Przydzielony do 12 kompanii strzeleckiej w oddziale J. Piłsudskiego jako dowódca plutonu. W ramach pierwszych legionowych nominacji oficerskich mianowany został w październiku 1914 r. podporucznikiem piechoty. Po restrukturyzacji wraz ze swą kompanią znalazł się w składzie 5 pp Legionów i brał udział w jego działaniach do marca 1915 r., kiedy to został dowódcą kompanii w baonie uzupełniającym nr 1.

W sierpniu 1915 r. powrócił na poprzednie stanowisko do 5 pp i służył w nim jako dowódca plutonu i kompanii do kryzysu przysięgowego. Po wycofaniu Legionów z frontu ukończył oficerski kurs piechoty w Baranowiczach. Po odmowie złożenia przysięgi zwolniony z Legionów we wrześniu 1917 r., a w październiku wcielony do armii austriackiej. Po przybyciu do Tyrolu pod wpływem wydarzeń kryzysu przysięgowego napisał tekst trzech zwrotek i refrenu pieśni „My, Pierwsza Brygada” (na melodię popularnego w Brygadzie marsza), który stał się wkrótce najbardziej znaną pieśnią legionową. Już w marcu 1918 r. zdezerterował i przedostał się do Warszawy, gdzie nawiązał kontakt z Polską Organizacją Wojskową. Skierowany został do pracy w okręgach kieleckim i radomskim, działał w nich do końca października 1918 r.

1 XI 1918 r. objął dowództwo okręgu wojskowego w Sandomierzu i komendę miasta. Kierował rozbrajaniem Austriaków i formował pierwsze oddziały regularne na terenie Powiatu Opatowskiego i Sandomierskiego. Gen. E. Rydz-Śmigły awansował go na do stopień porucznika w listopadzie 1918 r., a w lutym 1920 r. do stopnia kapitana. W okresie wojny polsko-bolszewickiej awansowany został na stopień majora, dowodził jednostkami 1 Armii. Następnie przeniesiony został do służby w Oddziale II Naczelnego Dowództwa. Po okresie pracy w centrali, od lutego 1921 r. był kierownikiem placówki zagranicznej w Berlinie. Zdemobilizowany został z końcem października 1921 r. Od listopada 1921 r. do 31 stycznia 1923 r. był członkiem zarządu Domu Handlowo-Eksportowego „Leopolia” sp. z o.o. w Warszawie.

Zweryfikowany jako major piechoty rezerwy został powołany do służby czynnej i oddany do dyspozycji Komendy Głównej Straży Granicznej. W lutym 1923 r. objął stanowisko komendanta wojewódzkiego Straży Granicznej w Tarnopolu, skąd w maju przesunięto go na równorzędne stanowisko do Wilna. Zwolniony został do rezerwy w sierpniu 1923 r. Podjął pracę jako urzędnik w dziale rewizyjnym Polskiego Banku Kredytowego w Warszawie, jednak już w grudniu zrezygnował z tej posady i pracował jako samodzielny handlowiec. Jednak w marcu 1925 r. ponownie został powołany do czynnej służby wojskowej i przydzielony do macierzystego 5 Pułku Piechoty Legionów Józefa Piłsudskiego. Od 1925 roku był wykładowcą wojskowym, później sztabowym oficerem zawodowym.

W lutym 1929 r. został awansowany do stopnia podpułkownika. W czerwcu tego roku objął urząd starosty w Brzesku, który pełnił do stycznia 1931 roku. Następnie był przedstawicielem Browaru „Okocim” w Częstochowie. Od stycznia 1934 r. był notariuszem w Łucku, gdzie jednocześnie działał w organizacjach społecznych i kombatanckich, m.in. był prezesem powiatowego zarządu Związku Strzeleckiego oraz Związku Oficerów Rezerwy, członkiem władz centralnych Związku Legionistów Polskich oraz Rady Notarialnej w Lublinie. W 1935 r. otrzymał jako osadnik wojskowy działkę w Powiecie Łuckim.

Zmobilizowany 31 VIII 1939 r., objął tego dnia stanowisko komendanta miasta Kowla. Tam też po wkroczeniu Armii Czerwonej został wzięty do niewoli. Osadzony w obozie w Kozielsku, zamordowany został w Katyniu.  Odznaczony Orderem Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości, czterokrotnie Krzyżem Walecznych, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Krzyżem Zasługi.
 

Źródło: Muzeum Regionalne w Skawinie

« Powrót

Galeria

Drukuj

Jakość powietrza

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Urząd Miasta i Gminy w Skawinie

Rynek 1, 32-050 Skawina

Tel. centrala: +48 12 277 01 00

Fax +48 12 277 01 10

urzad@um.skawina.net

Godziny pracy

Poniedziałek 8.00 - 17.00
Wtorek 7.30 - 15.30
Środa 7.30 - 15.30
Czwartek 7.30 - 15.30
Piątek 7.30 - 14.30

© 2009 by UMIG Skawina. Aplikacje internetowe i tworzenie stron WWW by ESC SA.